|
Ur. 1638
Zm. 1673
Panował 1669 - 1673
 Urodził się w 1638 roku w Zamościu. Był synem Jeremiego Wiśniowieckiego
oraz Gryzeldy Zamoyskiej, wnuczki sławnego kanclerza Jana
Zamoyskiego. Dzieciństwo spędził w Zamościu, młodość zaś na
dworze królewskim. Michał Wiśniowiecki był człowiekiem wykształconym.
Odbył studia w Pradze, Dreźnie i Wiedniu, znał kilka języków.
Nigdy jednak nie brał udziału w życiu politycznym czy działaniach
zbrojnych kraju. Jego kandydatura została wystosowana przez
podkanclerza Andrzeja Olszowskiego. Miał być
"piastowskim" pretendentem w miejsce zwalczających się
stronnictw proaustryjackich i profrancuskich.
Wybór 19 czerwca 1669 roku Michała Wiśniowieckiego zaskoczył
wszystkich. Szczególnie zaś magnatów i prymasa Mikołaja Prażmowskiego.
Zatem od początku jego panowania knuto palny pozbawienia go władzy.
Walka o koronę doprowadziła do głębokiego kryzysu. Wobec braku
umiejętności króla podkanclerz kierował polityką zagraniczną,
doprowadzając do sojuszu z Austrią. Przymierze to doprowadziło do
wojny z Turcją. Polska zaś po utracie Kamieńca Podolskiego otwarła
wojska tureckim drogę w głąb kraju. Szlachta zaś zamiast myśleć
o obronie kraju zrywała sejmy i toczyła spory wewnętrzne. Zaś
hetman Sobieski pozbawiony był wystarczających sił do obrony
kraju. Dopiero hańbiący pokój w Buczaczu, haracz i utrata terenów
Podola i Ukrainy skłoniły szlachtę do zebrania odpowiednich środków
na wojnę. Dzięki nim Sobieski i jego wojsko odniosło świetne
zwycięstwo pod Chocimiem (1673). Dzień przed bitwą zmarł król.
W 1676 roku jego prochy spoczęły w podziemiach Wawelu.
Król zawarł jedno małżeństwo z Eleonorą Marią Józefą, która
była przyrodnią siostrą cesarza Leopolda I. Uczta weselna była
ponoć największą w historii Rzeczpospolitej. Młoda królowa była
lojalna wobec męża, a cierpliwością i taktem zdołała zjednać
sobie szacunek którego król Michał nigdy nie miał. Z tego małżeństwa
potomstwa nie było.
Ocena postaci jest sprawą raczej strony. z jednej strony widzimy,
że król o koronę nie zabiegał, nie miał przygotowania do pełnienia
tej odpowiedzialnej funkcji, władał Polską w jej najtrudniejszym
okresie. Równocześnie nie miał on żadnej inicjatywy. Reasumując
do wybitnych władców nie należał |
